به سراغ من اگر می آیی  پشت هیچستانم .

پشت هیچستان جایی است .

پشت هیچستان رنگ های هوا پر قاصدهایی است که خبر می آرند از گل وا شده ی دورترین بوته ی خاک .

زنگ باران به صدا می آید. آدم اینجا تنهاست و در این تنهایی سایه ی نارونی تا ابدیت جاریست .

به سراغ من اگر می آیید نرم و آهسته  بیایید  مبادا که ترک بردارد شیشه ی نازک تنهایی من.....